Pierwszy tom to dwie przeciwstawne przestrzenie, ale obie bezlitosne dla mieszkańców, niebezpieczne, mroźne góry i pustynia wysysająca wszelkie życie. W części zatytułowanej "Topór i skała" doświadczamy dość szorstkiej opowieści, co nie oznacza, że jest nieprzystępna bądź nudna. Z kolei w cyklu południowym, "Miecz i żar", historia nabiera bardziej miękkich kształtów, co nie sprawia, że robi się mdło lub słodko. Wszystkie opowiadania mają w sobie pewną hardość i z pewnością nie można powiedzieć o nich, że są banalne.