Czasami nie mogę sobie znaleźć miejsca i chociaż wciąż jestem w trakcie jakiejś książki to po głowie kołacze mi myśl "a przeczytałabym coś". Tak właśnie czułam się od jakiegoś czasu. Dopiero w tym roku odkryłam książki Joanny Opiat-Bojarskiej. Przeczytałam "Bestsellera" i dokładnie przejrzałam inne tytuły spod ręki tej Pisarki, z zamiarem powrotu za jakiś czas.
To właśnie chęć zapoznania się z innymi Jej publikacjami powodowała u mnie ten niedosyt czytelniczy. Zafascynowana umiejętnościami, warsztatem, i sposobem snucia opowieści kryminalnej, łaknęłam więcej. Dlatego pozwoliłam sobie w ostatni weekend na przeczytanie "Niebezpiecznej gry".
Nie czytałam nic o tej książce, zaufałam Autorce. Jedyne nad czym się zastanawiałam przed rozpoczęciem lektury to, czy aby nie powinnam sięgnąć wpierw po pierwszą część z cyklu o pani psycholog Aleksandrze Wilk. Zaryzykowałam i nic nie straciłam, chociaż
po "Grę pozorów" również sięgnę z przyjemnością, to nieznajomość pierwszej części w ogóle nie przeszkadzała w czytaniu.
